Specjalizacja chirurgia twarzowo-szczękowa to dziedzina medycyny, jaka łączy ze sobą elementy chirurgii plastycznej oraz dentystycznej, traumatologii, onkologii i medycyny ogólnej.

Zabiegi przeprowadzane w owej dziedzinie wykonuje się przeważnie do usuwania zębów mądrości, likwidacji wad zgryzu, zniszczeń albo zniekształceń twarzy na skutek wypadku, leczenia stanów zapalnych, guzów i torbieli w okolicach zatok szczękowych.

Chirurgii twarzowo-szczękowej nie wolno mylić z chirurgią stomatologiczną. Wielokrotnie przeprowadzane zabiegi z owej dziedziny to np.: usunięcie zębów z zębodołów i ósemek, resekcja wierzchołka korzenia, usuwanie korzeni, transpozycja zębów lub stagnacja kości. Trzeba pamiętać, iż chirurg szczękowo – twarzowy, to nie jest lekarz dentysta, a zabiegów z tej dziedziny nie ma w swojej ofercie każda klinika stomatologiczna.

Czym jest chirurgia twarzowo-szczękowa?

Chirurgia twarzowo-szczękowa to zestawienie medycyny ogólnej oraz stomatologii. Zajmuje się leczeniem zaburzeń jamy ustnej (w tym zębów, chrząstek miękkich, szczęki) i twarzoczaszki. Na stół chirurgiczny na oddziale chirurgii twarzowo-szczękowej niejednokrotnie trafiają trudne przypadki, kiedy sam dentysta lub chirurg plastyczny nie jest w stanie pomóc.

Czym zajmuje się chirurg szczękowy?

Chirurg szczękowo-twarzowy zajmuje się różnymi przypadkami, które potrafią potrzebować pomocy z paru dziedzin, jak np.: chirurgii dentystycznej oraz plastycznej, onkologii lub traumatologii. Ingerencja lekarza szczękowego jest konieczna w następujących wypadkach:

Zniekształcenia twarzy i wady zgryzu

Zniekształcenie twarzy, np. na skutek tragicznego przypadku lub pobicia, może wymagać interwencji lekarza. Leczenie operacyjne wymagane jest także w wypadkach, gdy zgryz jest niewłaściwy. Najliczniejsze wady zgryzu to: wysunięcie żuchwy, zwężenie szczęki, zgryz otwarty. Z pomocy chirurgii szczękowo-twarzowej korzysta się także do zabiegów kształtowania brody, np.: nadania właściwych proporcji, podnoszenia albo zmniejszania brody lub poprawa jej kształtu.

Zatrzymane zęby

Zatrzymanie zębów ma miejsce, gdy przestają one już rosnąć, lecz nie przebiły się przez błonę śluzową albo rosną w środku kości. Może to spowodować znaczny stan zapalny, wypchanie pobliskich zębów na drugie miejsce i przykre dolegliwości bólowe. Zatrzymanie zębów niejednokrotnie dotyczy ósemek. W takim przypadku poleca się ich operacyjne usunięcie.