Wilczomlecz białounerwiony (Euphorbia leuconeura) to piękny sukulent z rodziny wilczomleczowatych, który może zdobić wnętrze Twojego domu przez wiele lat. W jakich warunkach wilczomlecz będzie rósł zdrowo? Czy uprawa wilczomlecza białounerwionego jest groźna dla zwierząt domowych? Sprawdź nasz tekst i poznaj bliżej tę efektowną roślinę.

Wilczomlecz białounerwiony występuje naturalnie w Afryce, a konkretniej: na Madagaskarze. Z tego względu jest rośliną trudno dostępną na polskim rynku – specjalistyczne sklepy ogrodnicze mogą sprowadzić jego sadzonki na zamówienie, jednak to dość kosztowna usługa. Lepiej kupić sadzonkę wilczomlecza na aukcji internetowej (średnia cena: 5 zł) lub pobrać ją od znajomej osoby, która sama uprawia roślinę.

 A kiedy już wilczomlecz białounerwiony pojawi się w Twoim domu, sprawdź, jakie porady związane z uprawą tego sukulenta przygotował dla Ciebie ZIEMOVIT.

Wilczomlecz białounerwiony – wybór stanowiska i podłoża

 Wilczomlecz, podobnie jak większość sukulentów, lubi stanowiska o rozproszonym nasłonecznieniu, gwarantujące wysoką temperaturę powietrza oraz ochronę przed przeciągami. Jeśli wilczomlecz białunerwiony będzie miał niewielki dostęp do światła, to wówczas zmniejszy się tempo jego wzrostu. Warto jednak pamiętać, aby w okresie jesienno-zimowym przestawiać doniczkę z sukulentem w głąb pokoju, w którym przebywa, z dala od kaloryfera oraz intensywnego światła słonecznego. Optymalna temperatura dla wilczomlecza białounerwionego zimą wynosi ok. 16℃.

Wiosną w starszych wilczomleczach należy wymieniać wierzchnią warstwę ziemi. Ze względu na intensywne tempo wzrostu wilczomlecz białounerwiony wymaga przesadzania w momencie, w którym w doniczce zaczyna się robić ciasno. W tym celu na dno doniczki należy wysypać warstwę drenażu (żwir, drobne kamienie). Następnie doniczkę uzupełnia się specjalnym podłożem stosowanym także przy uprawie kaktusów domowych lub mieszanką z sypkiego piasku oraz ziemi uniwersalnej.

Wilczomlecz białounerwiony – uprawa i pielęgnacja

Sukulenty bardzo źle znoszą przelewanie – wilczomlecz białounerwiony nie stanowi w tej kwestii wyjątku. Zbyt duża wilgotność gleby powoduje bardzo szybkie gnicie rośliny, dlatego lepiej lekko przesuszyć wilczomlecz niż przesadzić z ilością wody. Warto także pamiętać, że mimo iż sukulent lubi wysoką temperaturę, bardzo ostre promienie słoneczne mogą skutkować brązowieniem liści.

Najważniejszym walorem wilczomleczu są jego duże, soczystozielone liście o wyrazistych, białych żyłkach. Od czasu do czasu warto przecierać je wilgotną ściereczką z mikrofibry, tak aby  roślina jak najskuteczniej wchłaniała promienie słoneczne. Mało osób wie, że wilczomlecz białounerwiony kwitnie – białe, niewielkie kwiaty łatwo przeoczyć, znajdują się tuż przy pędzie.

Należy pamiętać, że wilczomlecz białounerwiony strzela nasionami na odległość 20–30 cm. Biorąc pod uwagę niewielkie wymagania rośliny, może to spowodować, że sukulent wyrośnie w innych doniczkach stojących w jego pobliżu.

Jeśli zauważysz, że liście wilczomlecza tracą intensywny kolor, zastosuj nawóz płynny do roślin zielonych, aby zapewnić sukulentowi odpowiednią dawkę składników odżywczych.

Wilczomlecz białounerwiony – roślina trująca

Przed podjęciem decyzji o uprawie wilczomlecza warto pamiętać, że biały sok wydzielany przez pędy oraz liście rośliny jest silnie trujący, zwłaszcza dla dzieci oraz zwierząt domowych. Warto zatem ustawić doniczkę z sukulentem na odpowiedniej wysokości, tak aby trudno było się do niej dostać np. kotu. Co ważne – również nasiona wilczomlecza białounerwionego zawierają toksyny, dlatego gdy tylko zauważysz, że roślina „strzela” nasionami, szybko się ich pozbądź.